Geetai - Adhyay-12
de Madan Krishna Shrestha
Uma vez, quando eu era menina, choveu grosso,
com trovoada e clarões, exatamente como chove agora.
Quando se pôde abrir as janelas,
as poças tremiam com os últimos pingos.
Minha mãe, como quem sabe que vai escrever um poema,
decidiu inspirada: chuchu novinho, angu, molho de ovos.
Fui buscar os chuchus e estou voltando agora,
trinta anos depois. Não encontrei minha mãe.
A mulher que me abriu a porta, riu de dona tão velha,
com sombrinha infantil e coxas à mostra.
Meus filhos me repudiaram envergonhados,
meu marido ficou triste até a morte,
eu fiquei doida no encalço.
Só melhoro quando chove.
Más canciones de Madan Krishna Shrestha
-
Geetai - Adhyay-01
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-02
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-03
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-04
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-05
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-06
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-07
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-08
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-09
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-10
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-11
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-13
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-14
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-15
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-16
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-17
Geetai Geet
-
Geetai - Adhyay-18
Geetai Geet
-
Laddai Paddai
Madan Krishna Shrestha in Paleti (2008, Vol. 1)
-
Malai Ta Jindagile
Madan Krishna Shrestha in Paleti (2008, Vol. 1)
-
Pahadko Phedima
Madan Krishna Shrestha in Paleti (2008, Vol. 1)